“Ik vind het moeilijk als alles zo stil is”
De zomer is voor veel kinderen in Nederland een zorgeloze periode. Lekker veel vrije tijd en leuke dingen doen met vriendjes of het gezin. Maar voor honderdduizend kinderen is de zomer helemaal geen zorgeloze tijd. Zij groeien op in een moeilijke thuissituatie, of kunnen zelfs niet meer thuis wonen. Zij worden dan juist extra hard geraakt door hun situatie en de zomer is dan vaak een lange, lastige periode. Zo ook voor de veertienjarige Kelly.
Weg van huis
Omdat Kelly door omstandigheden niet meer thuis kon wonen, woont ze sinds twee jaar op een woongroep. Kelly zelf zou het liefst gewoon thuis wonen bij haar moeder. Sinds ze uit huis geplaatst is worstelt ze met depressies. Donkere periodes waarin ze haar emoties soms moeilijk de baas is.
Beperkt contact
Kelly voelt zich enorm eenzaam. Dat het contact met haar moeder beperkt is, helpt niet mee. Eens per maand ziet ze haar moeder onder begeleiding, in de zomer is dat gemis extra moeilijk omdat het dan al zo stil is.
Juist als alles zo stil is, wil ik zo graag met mama mee.”
Doodstille zomers
Zomervakanties zijn voor Kelly een taboe. In tegenstelling tot haar vrienden heeft ze geen vakanties of uitjes in het vooruitzicht. Integendeel, omdat het schoolleven wegvalt, voelt ze zich juist nog eenzamer.
Ik vind het echt het allerergste als het dagenlang zo stil is.”
