Hoe werkt uithuisplaatsing?

100.000 kinderen in Nederland leven met zware stress door problemen thuis en kunnen zich niet gezond ontwikkelen. Bij de helft van deze kinderen is de situatie zo ernstig dat ze uit huis worden geplaatst. Na deze eerste uithuisplaatsing worden veel kinderen ook nog eens doorgeplaatst. Hoe kan dat? En… hoe werkt uithuisplaatsing eigenlijk?

Als thuis wonen niet meer mogelijk is, wordt een kind uit huis geplaatst. Dit kan komen door problemen in het gedrag of de ontwikkeling van het kind. In dat geval stemmen ouders in met uithuisplaatsing. Maar het gebeurt ook dat kinderen vanwege hun eigen veiligheid ergens anders moeten wonen. Bijvoorbeeld omdat het kind mishandeld wordt, omdat ouders psychische problemen hebben of kampen met een verslaving. Vaak komt er dan een rechter aan te pas. 

Pleeggezin of leefgroep

De plek waar een kind terechtkomt, moet zoveel mogelijk op een normale gezinssituatie lijken. Een pleeggezin (in de eigen familie) of een gezinshuis zijn hier voorbeelden van. Kinderen met ernstige gedrags- of ontwikkelingsproblemen kunnen daar niet naartoe. Zij gaan naar een residentiële instelling: dit is een leefgroep in een instelling waar ze wonen en naar school gaan.

Doorplaatsen 

In Nederland hebben we te weinig plekken waar kinderen naartoe kunnen als ze uit huis worden geplaatst. Dit kan ervoor zorgen dat ze te lang in een problematische thuissituatie moeten blijven. Ook komen kinderen terecht op plekken waar ze geen passende zorg krijgen, dat resulteert in doorverplaatsingen. Gemiddeld verhuizen uit huis geplaatste kinderen zes keer, maar er zijn ook kinderen die wel meer dan twintig keer worden doorgeschoven!

Eenzaamheid en depressie

Kinderen die zo vaak moeten verhuizen, krijgen steeds te maken met nieuwe hulpverleners, nieuwe scholen en nieuwe klasgenootjes. Op een gegeven moment durven kinderen zich niet meer te hechten, overtuigd dat ze toch zo weer weg worden gestuurd. Dit zorgt voor angst, eenzaamheid, depressie en een gebrek aan vertrouwen in zichzelf en anderen. Terwijl juist deze kinderen – die uit een onveilige thuissituatie komen – op een fijne, veilige en warme plek zouden moeten wonen. 

Stop het doorplaatsen!

Het Vergeten Kind vindt het onacceptabel dat er zoveel kinderen worden doorverplaatst. Daar zijn we niet alleen in; zestigduizend Nederlanders tekenden tijdens de Week van Het Vergeten Kind het protest dat doorplaatsen in de jeugdzorg moet stoppen.  

Het Vergeten Kind dringt aan op voldoende aandachtsvolle woonplekken voor kinderen die écht niet meer thuis kunnen wonen. Plekken waar ze zich weer gewoon thuis kunnen voelen. Een stabiele omgeving, waar aandacht en vertrouwen centraal staan en ze mogen blijven zolang het nodig is. Alleen dan kunnen kinderen een band opbouwen met de hulpverleners. En leren ze om met vertrouwen naar de toekomst te kijken.