Numidia (26) groeide op in Venlo in een huis met geweld. Als kind stond zij er tussenin én onderging ze het ook nog eens. Jarenlang kwamen meldingen bij school en Veilig Thuis binnen, maar er gebeurde niets. Pas op de middelbare school greep jeugdzorg in. Een gezinscoach werd ingezet, maar botste direct met haar moeder. Het mislukte met een uithuisplaatsing als gevolg. 

Door de enorme wachtlijsten in jeugdzorg moest ze eerst nog een maand thuis blijven. Daarna volgden twee crisisopvangplekken en uiteindelijk een plaatsing in Midden-Nederland. Tot ze 18 werd, toen stopte jeugdzorg en moest ze het zelf rooien. Ze was dakloos, eenzaam en strijdbaar. En ging haar droom achterna: zangeres worden. 

In therapie leerde Numidia vertrouwen en relaties opbouwen, in plaats van voortdurend vechten en boos zijn. Ze benadrukt: “Bij mij kwam hulp te laat en was de situatie al volledig ontspoord, maar voor veel kinderen kan goede gezinshulp een uithuisplaatsing voorkomen.”

Bij mij kwam hulp te laat en was de situatie al volledig ontspoord, maar voor veel kinderen kan goede gezinshulp een uithuisplaatsing voorkomen.”

Haar verhaal sluit aan bij dat van Ciske de Rat, het iconische ‘vergeten kind’ uit de jaren ’30. Alcohol, agressie en verwaarlozing maakten dat Ciske uit huis werd geplaatst. Wat als hij tijdige gezinshulp had gekregen? Zijn verhaal had dan misschien wel anders kunnen lopen.

Vandaag de dag zijn er ruim 41.000 kinderen uit huis geplaatst. Eén voor één Ciske’s. Om hun stem te laten horen, presenteert Het Vergeten Kind Ciske ‘26. Ambassadeur Numidia zingt opnieuw het nummer Ik voel me zo verdomd alleen. Het is een oproep: stop onnodige uithuisplaatsingen. Gezinnen hebben brede, samenhangende hulp nodig, zodat kinderen veilig thuis kunnen opgroeien. Met landelijke regie van een Minister voor Jeugd en Gezin worden ouders ontlast, gezinnen sterker en kan een kind thuis worden opgevoed, daar waar het hoort.