Het gegil van de 11-jarige Jill overstemt het denderen van de achtbaan Goliath in Walibi. Even later stapt ze met rode wangen en een glimlach van oor tot oor uit het karretje. Voor het eerst in acht maanden is de zwaarte van haar gezicht verdwenen. Vandaag telt er geen angst, geen onzekerheid en geen geldzorgen. Vandaag is er alleen maar plezier voor Jill, haar zus Stacy (16 jaar) en hun ouders. Een onbezorgde dag die voor dit gezin allesbehalve vanzelfsprekend is.

In één klap alles kwijt

Acht maanden geleden stortte de wereld van het gezin in. Door ongelukkige omstandigheden moesten ze hun leven in Spanje, waar ze vijf jaar woonden, halsoverkop achter zich laten. Ze arriveerden met een geleende camper in Nederland met niets meer dan de kleren aan hun lijf. Geen spullen, geen geld, geen dak boven hun hoofd. Niets. Wat volgde was een slopende periode vol stress, verhuizing op verhuizing en constante spanningen aan de keukentafel.

Opnieuw beginnen

Voor Jill en haar zus Stacy was de klap gigantisch. Geen afscheid van vriendinnen, geen vertrouwde omgeving, maar ineens opnieuw beginnen in een land dat ze niet echt meer kennen. Stacy vertelt over die eerste periode: “Het voelde als een slechte droom. Ik was alles kwijt en had ontzettend veel moeite met de situatie. Ik heb heel veel gehuild.”

Een zomer vol stilte

Terwijl klasgenootjes op vakantie gingen, bleef het voor de meiden een zomer vol stilte en gemis. Waar voorheen uitstapjes heel normaal waren, was er nu simpelweg geen geld voor extra’s. Een duik in de Maas en een rondje over de dorpskermis waren de enige uitzonderingen. Maar een sprankje hoop kwam al eerder via de gemeente: een Heppie Box vol spellen en bakspullen. Met een trots gezicht laat Jill de doos zien. De muffins zijn inmiddels gebakken en vol overgave vertelt ze over de goocheltrucs die ze zichzelf heeft aangeleerd.

“Als je in een situatie zit waarin écht niets meer kan, is het bijna magisch als dit ineens wel mogelijk wordt gemaakt. De Heppie Tour gaf ons de ademruimte die we zo hard nodig hadden.”

• Moeder Tina

Het effect van de Heppie Tour

Maar de echte doorbraak kwam met de Heppie Tour naar Walibi. Het gezin kon de zorgen bij de ingang van het park achterlaten en voor het eerst sinds tijden weer gewoon ‘gezin’ zijn.

Moeder Tina vertelt: “Als je in een situatie zit waarin écht niets meer kan, is het bijna magisch als dit ineens wel mogelijk wordt gemaakt. De Heppie Tour gaf ons de ademruimte die we zo hard nodig hadden.”

Vader Koen zag zijn kinderen ter plekke opbloeien: “Je zag de stress letterlijk van hun schouders glijden. De impact op de meiden is onbetaalbaar. We hebben samen gelachen, gegild en weer herinneringen gemaakt. Dat gaf ons als gezin de kracht om weer door te gaan.”

Veerkracht en hoop voor de toekomst

Het trauma van het plotselinge verlies van een stabiel thuis zit diep, maar het gezin vecht zich dapper terug. Met hulp van de gemeente, familie én psychische begeleiding via Buurtzorg vinden de meiden hun weg. Stacy merkt dat het helpt: “Het is fijn om met iemand te praten die losstaat van de situatie. Thuis wil je elkaar soms ook niet nog meer belasten.”

Ondanks alles kijken ze weer met een lach vooruit. Jill stroomt met een indrukwekkende inhaalslag gewoon door naar groep 8, en Stacy start vol energie met een BBL-opleiding in de detailhandel. Dankzij de steun om hen heen – en het onbetaalbare duwtje in de rug van de Heppie Tour – durft het gezin weer te dromen van een mooie toekomst.